Wervel

Ongeacht tot welk deel van de wervelkolom ze behoren, hebben alle wervels een gemeenschappelijk structureel plan.

Een wervel heeft een wervellichaam en een wervelboog. Het wervellichaam (corpus vertebrae) is naar voren gericht en dient als steun. De wervelboog (areus vertebrae) is aan de achterkant verbonden met het wervellichaam door de pediculi areus vertebrae (pedunculi areus vertebrae). Tussen het wervellichaam en de wervelboog bevindt zich het foramen vertebrale (foramen vertebrale). De verzameling van alle openingen vormt het wervelkanaal (canalis vertebralis), dat het ruggenmerg bevat.

Aan de achterzijde van het wervellichaam bevinden zich voedingsopeningen waardoor bloedvaten (slagaders en aders) en een zenuw lopen. Vanuit de wervelboog lopen uitsteeksels waaraan de fascia en spieren vastzitten. Een ongepaard doornuitsteeksel (processus spinosus) strekt zich naar achteren uit langs het mediane vlak, en dwarsuitsteeksels (processus transversus) strekken zich rechts en links van de boog uit. Gepaardesuperieure en inferieure gewrichtsuitsteeksels (processus articuleert superiores et inferiores) strekken zich vanuit de wervelboog omhoog en omlaag uit. De bases van de gewrichtsuitsteeksels worden begrensd door de superieure en inferieure wervelinkepingen (incisurae vertebrales superiores et inferiores). Wanneer aangrenzende wervels met elkaar verbonden zijn, vormen de superieure en inferieure inkepingen de rechter en linker tussenwervelopeningen. Bloedvaten en spinale zenuwen lopen door deze openingen. Tegelijkertijd hebben de wervels die tot verschillende delen van de wervelkolom behoren hun eigen structurele kenmerken.